اقدام بخت‌النصر در برابر عرب‌ها و ساخت و ساز حير براى آنها در تاريخ طبرى و معجم‌البلدان ، به طور مفصّل و مبسوط نقل شده است . صاحب معجم‌البلدان ، در اين خصوص مىگويد : بىگمان در آغاز فرود آمدن عرب‌ها در سرزمين عراق و استقرار در آن سامان و انتخاب « حيره » و « انبار » ، به عنوان محلّ سكونت و زندگى ، خداى متعال به « يوحنّا » پسر اختيار ، پسر رزبابل ، پسر شائيل پسر يهودا ، پسر يعقوب پيامبر ( ع ) ، وحى فرمود كه نزد بخت‌النصر برود و به او دستور دهد تا با عرب‌ها كه خانه‌هايشان ، در و پيكر و چفت و بست ندارد ، وارد جنگ شود و آنان را با سپاهيان خود ، به محاصره در آورد ؛ سپس مبارزان آنها را بكشد و مال و دارايى آنها را حلال و روا شمارد و او را از كفر ايشان به خداى متعال و پرستيدن معبودهايى ، جز وى و دروغگو شمردن پيامبران و فرستادگانش ، آگاه سازد . . . لذا يوحنّا از سرزمين نجران ، رهسپار بابل شد تا بر بخت‌النصر كه در آنجا بود ، وارد شود و وحى الهى را برايش بازگو نمايد . اين ماجرا ، در روزگار معد بن عدنان روى داد . راوى گفت : آنگاه بخت‌النصر ، به بازرگانان عرب كه در قلمروش بودند ، يورش برد و تمام كسانى را كه به دام افكند ، در نجف گردآورى كرد و براى آنها ، حيرى ساخت و برج و بارويش را استوار نمود . سپس آنها را در ميان حير ، محصور كرد و نگهبانانى بر ايشان گمارد . « 1 » از اين روايت به دست مىآيد كه دشمنى يهود با قوم عَرب ، ديرينه و پايدار بوده و به دوران‌هاى گذشته باز مىگردد ؛ دورانى كه تمام توان خود را در جهت كيد و مكر عليه آنان به كار مىگرفته‌اند . گذشته از اين توجيه و تعليل در نام‌گذارى حيره كه از ماده حير گرفته شده ، صاحب معجم‌البلدان ، وجوه ديگرى را نيز آورده است . با توجه به آنچه از بيان

--> ( 1 ) . تاريخ طبرى ، ج 1 ، ص 291 ؛ معجم البلدان ، صص 376 و 377 .